Slottoernooi JO17-1 in Schijndel, wat een slot…!!


Weken lang is er naar uitgekeken en vrijdagmiddag 17.00h was het dan eindelijk zover. Het weekend begon voor de JO17-1 met het Internationale slottoernooi in Schijndel. Nou ja, internationaal…dat viel wel mee of het moet Bram geweest zijn die een week in Parijs is geweest maar daarover later meer.

Voordat de reis begon gingen wij nog even langs bij onze TOP-sponsor McDonald’s Hillegom. Alle lof voor Rob die deze sponsor voor ons geregeld heeft. Naast een financiële bijdrage aan de trainingstenues zijn wij daar nu al vier keer kosteloos wezen eten waaronder een keer met Sparta als gast. Enorm bedankt het is echt “te vet”.

Na de Maestro’s en boerenfriet op weg naar vakantiepark Droomgaard in Kaatsheuvel. Rob en Michel gingen – zeer professioneel – ondertussen al vast het complex in Schijndel verkennen. Aangekomen op het vakantiepark werden eerst snel de bedden opgemaakt (not) en daarna een kleine tribune gebouwd voor de wedstrijd NED – LUX. De eerste 5 minuten waren dermate saai dat de boys al snel overgingen op een groepsrondo met “oren ping”. Een hilarische bezigheid die veel leuker was dan het Nederlands elftal. Gau hield ons via zijn mobiel op de hoogte van de stand bij ZWE – FRA. Hij gaf aan dat de Fransen zouden proberen de Nederlanders “te naaien” met een gelijkspel. Dit is goed gelukt want de Fransen verloren in Zweden… John moest ff wennen aan de rondo en liep na een uur met vuur rode oortjes rond. Van rondo’s krijg je trek en dus snel de bbq aan. Melvin – assistent kok bij Amuse – zorgde met hulp van Izaak voor een top maal, waarbij Melvin ook exact bijhield wie al had gehad en wie nog niet, lekker Mel. Het werd tijd om het terrein te verkennen. Met bal en goede moed gingen wij aan de wandel. Onderweg werd er al voorzichtig kennis gemaakt met de andere camping gasten. Voor aangekomen bleek er een midget golf te zijn. Zeer saai spel met stok en kleine balletjes maar geweldig wel een voetbal. De loser moest in de blote kont terug naar de caravan. Rob, Chris, Gijs en Gavin streden voor deze hoofdprijs maar er kan er maar eentje laatste zijn. Lekker Chris! Het meeste van de midgetgolf baan is heel gebleven en na enkele waarschuwingen van de security werd het langzaam aan tijd om ons op te gaan maken voor de nacht. Hier bleken al de nodige voorbereidingen voor getroffen te zijn door niet nader te noemen personen. Rob en Michel waren al hun spullen ineens “kwijt” beter opletten heren. Enkele slaapvertrekken waren wat ‘rommelig’. Ik zou daar geen probleem van maken maar Rob gaf toch wel enkele signalen af dat hij graag wat wilde gaan rusten. Je wordt ook ouder, Robbie. Het behulp van de altijd hulpvaardige Geert en Stan was dit in een mum van tijd geregeld en kon Rob gaan genieten van zijn wel verdiende nachtrust .Een mooi slot van een heerlijke eerste avond. Niet veel later vond Izaak dat het zonde is om zo lang op bed te liggen wanneer je een weekend weg gaat dus hij ging al vast douchen…en een paar keertjes heen-en-weer lopen. Dit had tot gevolg dat iedereen om 8.00h buiten zat bij te komen van een toch wel pittige start. Izaak heeft dit echter meer dan goed gemaakt met een geweldig ontbijt van o.a. gebakken eieren en warm vlees. Top gedaan, Izaak!

Erg prettig dat als je wakker wordt dat alle vaat gedaan is en buiten opgeruimd. Bedankt Jeroen!! Het ontbijt was een van de weinige momenten waarop onze buren geen geluidsoverlast hebben gehad. Jammer dat Michel en Rob als leiding te laat waren voor het ontbijt. De “deur zou wat klemmen” dat is wel een hele slappe smoes, mannen! De boys gaven een nogal ‘timide’ indruk en het was goed dat het zwembad om 10.00h open ging. Met handdoek en slippers naar voren voor een uurtje bijkomen. Dit gaf de eerste dag nauwelijks problemen…wat een groot compliment is aan de jongens. Ook dit mag gezegd worden!

Van zwemmen krijg je trek en dus kwam de bbq van Geert weer van pas. Net voor de wedstrijd - op een zeer warme dag –moet je goed eten en dus stond top kok Mel weer op. Rond 12.45h vol goede moed op weg naar Schijndel waar wij om 14.00h zouden aftrappen tegen DVG (2e klasse). Zeb en Mats waren inmiddels ook aangesloten dus alleen Bram ontbrak nog, maar die ‘zou in Parijs zitten” en kon dus niet aanwezig zijn. Maar daarover later nog veel meer…

Tijdens de warming-up voelde je dat de boys er zin in hadden. Onderling werden de laatste dingen nog doorgesproken, verdedigers stonden samen in te spelen, veters werden van elkaar vastgemaakt etc. De tactiek was simpel; coachen en in balbezit aanbieden.

Michel had bij het aannemen van de vlag ff een praatje gemaakt met de scheidsrechter. “Die zou dus op onze hand zijn.” Laat die praatjes komend seizoen maar zitten, Mies.

De wedstrijd begon en het voorgevoel kwam uit. Kagia startte ge-wel-dig. De bal ging heel snel rond en de kansen kwamen in hoog tempo. Helaas gingen er ook veel mis. De 1-0 was een Barcelona goal in hun beste dagen. De bal ging via 5 spelers telkens in 1x door van uiteindelijk John naar Melvin de scoorde. Heerlijke start. Tegen de verhouding in (en ook een beetje omdat wij niet kort genoeg zaten op het middenveld….) scoorde DVG de gelijkmaker. Het was in die fase dat onze verdediging en Luca meer tegengoals voorkwamen. In de rust werden er stevige woorden gewisseld – moet kunnen bij ‘grote jongens voetbal’ – en de tweede helft was zo mogelijk nog beter. Melvin scoorde opnieuw en had ook nog een penalty moeten krijgen. Even later was het zo duidelijk dat de – helaas zeer matige scheidsrechters op dit toernooi – wel een penalty gaf. Kevin, in de rust nog ‘verhit’ bleef – ondanks het weer – zeer koel en schoof de 3-1 binnen. Punten waren binnen tegen een sterke tegenstander.

De tweede wedstrijd was tegen Nieuw Woensel (ook 2e klasse). Deze tegenstander had een ander plan. Zij hadden twee buiten gewoon mooie dames op het middenveld gezet – eentje heet Lotte, we hebben haar insta – om ons uit ons spel te halen. Dit plan werkte perfect. Onze afspraak was juist – kort zitten op het middenveld – maar vooral Chris durfde het niet aan om Lotte eens lekker aan te pakken. Het was aan Stan te danken dat wij op een 1-0 voorsprong kwamen. Hij kopte een corner heel mooi binnen. Even later had hij ons zelfs op 2-0 kunnen zetten. Als voorstopper maakte hij een prachtige rush over het veld en na een mooie combinatie vergat hij de bal rustig binnen te schuiven. Dit deed Tygo even later wel na een mooie voorzet van Melvin en dus waren de punten weer binnen. Met 6 pnt uit tweede wedstrijden hadden wij ons ook meteen geplaatst voor de finale poule op zondag. De laatste wedstrijd tegen Sint Michels Gestel (1e klasse) was dus niet meer relevant. En dat was maar goed ook. De warmte, korte nachtrust en stevige eerste wedstrijden hadden de boys erg vermoeid. Er waren ook nog een aantal blessures en dus werd het overleven. Het “technisch hart” wist er echter weer een goed strategisch plan van te maken. Er was een serieuze kans dat wij op zondag ook nog een keer tegen deze tegenstander zouden moeten spelen. Dus was het plan; zand in de ogen strooien. Kelvin ging hiervoor op doel, Jonny Walker laatste man. Gau met Kevin in de spits. Melvin deed net of hij heel opvliegerig is en makkelijk op te hitsen… Hij pakte – heel slim – een gele kaart….waardoor JW hem wel moest wisselen. Alles met elkaar heeft de tegenstander geen enkel beeld gekregen van hoe wij normaal spelen en dus “missie geslaagd”. Jammer was wel dat wij 0-4 verloren…maar vooral dat de tegenstander voor trucjes ging en ons wilde vernederen. Dat viel “niet helemaal lekker bij onze verdedigers” en had St Michels Gestel wellicht ook beter niet kunnen doen. Maar daarover later meer.

Na de wedstrijd meteen terug naar het vakantiepark want het zwembad is nog tot 19.00h open. Fynn en Enrique gingen graag met de grote jongens mee! Gau bleek niet helemaal ongeschonden uit de strijd gekomen. De teennnagel van zijn grote teen was er af. Gelukkig was er de EHBO op het park…

De leiding maakte een lekkere bbq zodat de boys rond 19.30h zo aan konden schuiven. Luca had een klein puntje van kritiek; “ik heb het hele weekend nog geen groente gezien”. Het zwemmen en de finale plaats had de boys weer energie gegeven en na het eten was het spelletjes time. De “mannen” gingen dobbelen en een grote groep ging het populaire kaartspel “de grote dalmuti” doen. Gavin, Kevin en Stan hadden interesse in het dobbelen bij de mannen….

Het werd een heel gezellige avond met tussendoor nog even een kleine snack van de bbq. Rond 2.00h konden wij de balans opmaken; Gavin, Kevin en Stan moeten nog ff oefenen met dobbelen, ga nooit na Michel de Graaf zitten en Gau kan ondanks zijn blessure best aardig kaarten. Naast de blessure van Gau gaf ook Kelvin aan last van zijn dijbeen te hebben en Loran van zijn knie. Aangezien John en Zeb weer naar huis gingen werd het krap voor de zondag. Geen nood; Bram bleek weer terug uit Parijs. Een charme offensief werd opgezet en Bram lieten zijn maten niet in de steek, top Bram!! Hij zou zich zondagochtend in Schijndel bij de groep voegen.

Snel nog even de laatste kussens en slaapzakken uitruilen waarna iedereen rond een uurtje of 3.00h lekker kon gaan slapen. Belangrijk want morgen spelen wij in de finale poule tegen 3 eerste klassers in de brandende zon (30gr) en dan moet je wel fit zijn.

Het ochtendritueel was vergelijkbaar met dat van zaterdag met uitzondering van het zwembad. Kevin pakte rood na een duwfout van Luca en niet veel later kreeg de hele groep geel. Luca sprak daarna de historische woorden; “we kunnen gaan, boys”. Wat bleek, de hele groep was uit het zwembad gezet en dat alleen maar omdat ze een Ajax lied hadden gezonden in de glijbaan. De Amsterdamse successen liggen gevoelig in Brabant. Wij zijn de moeilijkste niet en nadat Kelvin de badjuf had gezoend gingen wij snel richting Schijndel.

Eenmaal aangekomen ontmoeten wij Bram, Top Naja!! Toen Rob informeerde waarom Bram er eerder niet bij was maakte nhij aan al onze onzekerheid een einde; hij was in Parijs geweest. Zulke gegevens ontgaan de leiding niet en dus werd dit meteen in de strategie opgenomen, maar daarover later meer. De tactische bespreking was kort; eerste twee wedstrijden net als gisteren en de laatste tegen de thuisploeg Avanti ’31 (kampioen in de 1e klasse) gaan wij “de bus, niet te verwarren met die van Geert, parkeren” maar daarover…

De eerste wedstrijd was tegen KVC Oranje uit Kerkrade. Toevallig onze buren op het vakantiepark. Deze boys hadden ’s avonds bier gedronken en dus hadden wij een mentale voorsprong. Al had Chris het ook zwaar deze dag….? Gauthier had helaas te veel last van zijn teen en voegde zich bij de leiding. Iets wat hem heel makkelijk af ging. De blessures van Luca en Loran vielen gelukkig mee maar Kelvin had wel veel last. Op karakter heeft hij zich door deze dag heen gespeeld, klasse Kel!!

De warming-up gaf een beeld van een groep dorstige nomaden die maanden door de woestijn hebben getrokken. Niet veelbelovend dus. Wellicht zijn de boys echter al zover dat ze op bepaalde punten de leiding overtreffen. Want ik vraag mij achteraf af of dit geen spel geweest is om de tegenstander te laten geloven dat wij er doorheen zaten en dat zij dus een makkie zouden krijgen…het zou briljant zijn. De wedstrijd was namelijk heel goed van onze kant. KVC had niet veel in te brengen. Wij hadden niet echt grote kansen maar een steen harde kopbal van Kevin uit een corner ging maar net over en Bram en Tygo waren ook twee keer dichtbij een goal. In de laatste vijf minuten kreeg KVC echter twee reuze kansen en was het aan eerst Loran en daarna Luca te danken dat het 0-0 bleef. Een uiteindelijk niet onverdiende uitslag.

Het was bloedheet en de boys waren moe. De tweede wedstrijd was echter tegen Sint Michels Gestel. Die irritante lui waar wij gisteren met 4-0 van verloren. Dat was nu anders. Loran kon niet spelen omdat hij toch weer last had van zijn knie en Chris was erg moe. De overige boys straalden echter iets uit wat de leiding veel vertrouwen gaf. Achterin stonden voor Luca; Mats, Gavin, Kevin en Stan. Er daar stonden echt “kerels”. Afspraak was vooral; we laten ons niet vernederen. Wanneer zij bij de hand gaan doen hebben wij bal én man (op een correcte manier natuurlijk). En zo is het gegaan. De handige spitsen van SMG hadden helemaal niets in te brengen en lagen vooral veel op het veld. Kevin ‘vloog’ als aanvoeder en laatste man over het hele veld of zijn leven er vanaf hing. Dan wil je hem niet in de steek laten en doet iedereen mee. Kev ging het hele veld over en had de rust om Tygo vrij voor het doel te vinden. Helaas ging zijn inzet net naast. Bram was er ook nog een keer dichtbij maar helaas net niet. Ook deze wedstrijd bleef bij 0-0 maar hier hadden wij kunnen winnen. Ik wil het hele team een groot compliment maken voor de inzet en passie die jullie in deze wedstrijd hebben gestopt. Echt op karakter een eerste klasser aangepakt!

En toen de laatste wedstrijd tegen Avanti ’31. Zij hadden alle wedstrijden gewonnen en sommige zelfs met 6-0. Een tweedejaars team met geweldig voetbal. Gegeven het feit dat zij twee nachten thuis hadden geslapen en wij niet en ook gegeven onze blessures was er maar 1 tactiek; de bus parkeren. Luca op doel, Kevin laatste man – op de 16-meter en daarvoor Stan, Gavin, Loran (weer hersteld). Daar vlak voor Mats en Tygo. Allemaal met de opdracht niet lopen maar alleen ballen wegrossen of koppen. Op de middenlijn stonden dan Melvin en Bram. Tegen deze laatste hadden wij gezegd dat het wellicht leuk is om de verdedigers van Avanti te vertellen over je belevenissen in Parijs. Dit heeft Bram gedaan waarop die gasten zeiden: “hou je bak joh, dit interesseert ons nix.” Afleiding dus. Gijs en Kelvin tenslotte liepen net achter Mel en Bram om de afvallende bal te hebben en opnieuw diep te geven.

Het concept stond als een bus. Jammer voor ons was dat Avanti na een minuut of 10 toch scoorde met een kopbal uit een voorzet. Andere opties waren er echter niet en dus gingen wij op dezelfde voet verder. Het was vermakelijk om te zien hoe leuk de boys het achterin vonden om ballen weg te rossen. Dit gaf zo mogelijk nog een heel klein beetje energie. Maar hoe konden wij tegen deze tegenstander ooit een goal maken?? De wedstrijd was bijna gedaan toen de bal van Gijs naar Melvin ging. Die perste er op karakter met een laatste krachtsinspanning nog een sprint uit. De verdedigers van Avanti waren het gelul van Bram zo zat geworden dat zij hem helemaal vrij lieten en met twee man naar Melvin gingen. Die lag de bal schitterend breed op Bram en die scoorde….!!!! Wat een feest. Alle spelers (incl Luca) doken bovenop elkaar. Het seizoen had niet mooier kunnen eindigen dan op deze manier. De scheidsrechter liet nog een paar minuten doorspelen maar de bus stond als een huis. En het voelde alsof wij de CL gewonnen hadden toen het laatste fluitsignaal klonk. Een ongelofelijke prestatie. Drie wedstrijden op dag 2 tegen drie eerste klassers en geen eentje verloren met maar 1 goal tegen. De tweede plaats was dik-en-dik verdiend.

Izaak en Geert hadden op de parkeerplaats de bbq nog ff aangestoken voordat wij “kapot” maar zeer voldaan terug gingen naar Lisserbroek. Het was een TOP weekend.

Deze groep is een “echt team”. Samen lol maken maar ook samen bikkelen als het moet. Wij als leiding hebben van jullie genoten jongens, dit seizoen. Bedankt voor alle mooie momenten!!

This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. By using our website, you agree that we can place these types of cookies on your device.

You have declined cookies. This decision can be reversed.

You have allowed cookies to be placed on your computer. This decision can be reversed.