• Aan een mooi seizoen voor Kagia is een einde gekomen. De Lisserbroekers zijn met vlag en wimpel kampioen geworden in de Derde Klasse en eindigden de competitie ook nog eens ongeslagen. Komend seizoen wacht de Tweede Klasse, maar voor het zover is, kijken we nog even terug op het afgelopen seizoen met hoofdtrainer René Ras. 

     René, had jij aan het begin van het seizoen rekening gehouden met een ongeslagen kampioenschap? 

    ,,Nee, zeker niet. Het was voor ons aan het begin van de competitie lastig om in te schatten hoe sterk bepaalde ploegen waren. Daarnaast is het bij ons ook heel erg goed gaan lopen naarmate de competitie zich vorderde. Ik denk dat de spelersgroep elkaars kwaliteiten goed heeft benut en dat sommige jongens een enorm goed seizoen hebben gedraaid.” 

    Wat heb jij binnenkomst anders gedaan dan je voorganger Anton Wijsman? 

    ,,We hebben het systeem gewijzigd. In de voorbereiding zijn we overgestapt naar een 4-3-3-systeem. De voorgaande jaren speelde Kagia in een 4-4-2-systeem. Ook hebben we bepaalde spelers op een andere positie neergezet. We hebben weinig moeite gehad met het nieuwe systeem. Dat komt ook doordat de ploeg heel goed kan voetballen. Ik denk dat we door deze wijzigingen nog makkelijker gingen voetballen en dreigender werden.” 

    Jullie gingen de competitie van start met het nieuwe systeem en dat pakte gelijk goed uit. Jullie wonnen bij DEM (0-1 winst). Dat is volgens jou het sleutelduel van het seizoen geweest. Waarom? 

    ,,De eerste wedstrijd winnen is altijd belangrijk, maar tijdens dit duel ging het mij om de manier waarop we de drie punten binnenhaalden. We speelden die wedstrijd namelijk niet groots en in de voorbereiding hadden we nog niet tegen een fysiek sterke tegenstander op gras gespeeld. Het werd een moeilijke wedstrijd, maar we trokken hem als collectief over de streep. Daaruit bleek dat de ploeg een bepaalde groei had doorgemaakt.” 

    Wat voor groei bedoel je dan? 

    ,,Ik ben het seizoen daarvoor regelmatig bij Kagia gaan kijken, omdat ik trainer werd. Het viel mij toen op dat de club teveel wedstrijden onnodig verloor, terwijl dat niet had gehoeven. Ik denk dat het dit seizoen verdedigend iets beter staat en hetzelfde geldt voor de aanval. Ik heb dit seizoen een paar keer rustig op de bank gezeten en dat is als trainer best wel lekker.” 

    ,,Verdedigend hadden we dit seizoen even wat meer keuze. We kregen jongens zoals Rick Verdegaal en Joost Meiland erbij en daarom konden we Roy Hogewoning doorschuiven naar het middenveld. Dat is denk ik een belangrijke positiewisseling geweest. Roy is op het middenveld voor ons erg belangrijk. Zowel bij balbezit als bij balverlies staat hij altijd goed. Daarnaast denk ik dat het centrum met Joost en Glenn Lobbezoo degelijk was. Eigenlijk was het hele team fantastisch.” 

    Op 3 november pakten jullie bij Koninklijke HFC de ‘eerste prijs’ van het seizoen. De periodetitel werd binnengehaald. Had je toen voor het eerst het idee dat dit team kampioen kon worden? 

    ,,Nou, het was lekker dat de eerste prijs binnen was, maar de weg naar de titel was nog ontzettend lang. Ik vond een andere fase in het seizoen van crucialer belang. Na de winterstop kregen we een moeilijke serie van vier wedstrijden. Als we die zouden doorkomen, dan waren we een heel eind. Al was ik er wel van overtuigd dat wij een goede groep hadden. De ploeg was ook fit en we hadden amper last van blessures.” 

    Wat mij dit seizoen opviel, was dat je de spelers voor wedstrijden amper moest motiveren. Dat deden ze eigenlijk zelf. Hoe was dat? 

    ,,Voor een trainer is zoiets onwijs lekker. Ik heb mij bezig kunnen houden met het voetballende gedeelte en hoefde geen politieagent te spelen. Ik moet zeggen dat dat nog wel eens anders was bij andere clubs waar ik in het verleden zat. Bij Kagia hebben we een kern van vier of vijf spelers die altijd scherp en fel willen trainen. Dat is eigenlijk de harde kern van de spelersgroep. Zoiets merk je in de voorbereiding en dat ontstaat.”  

    Een cruciaal moment in de titelstrijd was de overwinning bij Pancratius. Was toen de titel zo goed als binnen? 

    ,,Ik had het net over die lastige serie van vier wedstrijden na de winterstop en die wedstrijd was de laatste van de vier. Toen we die wonnen, stonden we twaalf punten voor op de concurrentie. Toen wisten we eigenlijk al dat het niet meer mis kon gaan. Als staf hebben we er toen op gehamerd dat de volgende wedstrijd elke keer de belangrijkste zou zijn. Op een gegeven moment komt die finish vanzelf in zicht.” 

    In april was de finish voor het eerst te zien, want je kon kampioen worden bij United/DAVO. Dat was alleen geen ideaal scenario, toch? 

    ,,Nee, maar dat had ook te maken met het feit dat de nummer twee Stormvogels een half uur later speelde. Vooraf wilden we thuis kampioen worden, want dat is gewoon het mooiste scenario. In Schalkwijk speelde we een lastige wedstrijd, maar toch wonnen we hem. Ik was aan het einde wel blij dat we het die week daarop in eigen huis konden afmaken. Toch moest ik mijn ploeg de nodige complimenten geven hoe ze met die wedstrijd zijn omgegaan.” 

    Dan het moment van het jaar: de kampioenswedstrijd. Hoe kijk jij terug op die dag? 

    ,,Dat was natuurlijk het scenario wat we voor ogen hadden. Ik moet zeggen dat ik die dag niet zo zenuwachtig was, want als we het tegen ZSGOWMS niet werden, dan werden we het die week daarna wel. Dat die dag uiteindelijk zo verliep, was fantastisch. We hadden ook echt een droomstart, want binnen een kwartier stonden we met 3-0 voor. Het was gewoon een mooie dag.” 

    Als ik jou in de kantine tegenkom, valt het mij op dat jij altijd naar die beelden van de kampioenswedstrijd kan kijken. Leg eens uit? 

    ,,Dat soort beelden kan ik blijven zien. Ik heb van mijn tijd als speler bij FC Lisse ook nog een schijfje met daarop de beelden van de kampioenswedstrijd tegen Scheveningen. Ook die kan ik blijven zien. Het is een soort zelfverheerlijking.” 

    ,,We hebben iets moois neergezet met z’n allen. Het is niet zo dat het kampioenschap is komen aanwaaien voor ons. Ik moet ook een compliment maken naar de organisatie van de club, want op de dag van het kampioenschap was alles onwijs goed geregeld. Ik heb bij deze club als trainer sowieso weinig te klagen. Ik ben zeer tevreden met de staf waarmee ik werk. We vullen elkaar goed aan en hebben lol met de hele groep. Daarnaast waren er ook nog eens prestaties en had ik het idee dat spelers gedurende het seizoen beter werden. Wat wil je nog meer? 

    Daarna waren er nog een aantal wedstrijden. Het viel mij op dat jullie zo graag ongeslagen kampioen wilden worden. 

    ,,Ongeslagen kampioen worden, voelt eigenlijk als een tweede prijs. We hebben het seizoen gewoon goed uitgespeeld. Vaak zie je bij kampioenen dat ze na het behalen van het kampioenschap nog een paar potjes verliezen, maar bij ons was dat niet het geval. We hebben de competitie gewoon netjes afgemaakt.” 

     Volgend seizoen wacht de Tweede Klasse op jullie. Wat kunnen de mensen verwachten? 

    ,,Ik moet je heel eerlijk zeggen dat ik nog geen goed beeld heb van de top van de Tweede Klasse. Het is in ieder geval zo dat we tegen clubs gaan spelen die groter zijn dan ons. Als wij als groep compleet en fit blijven, dan denk ik dat we leuk mee kunnen doen. Dan heb ik het over spelen in de middenmoot. Al zullen we ons eerst veilig moeten spelen.” 

    Misschien een rare vraag na zo’n uniek seizoen, maar wat moet er nog beter? 

    ,,Vorig seizoen hadden we weinig blessures en waren we meestal vroeg in de wedstrijd al klaar, omdat we al snel op een ruime voorsprong stonden. De belasting die de spelers het afgelopen seizoen hadden, was dus goed. Ik denk alleen dat we komend seizoen elke wedstrijd tot het gaatje moeten gaan. Met name in het laatste half uur van wedstrijden kunnen wij nog stappen maken, maar daar gaan we aan werken.” 

    Interview door: Ruben Beukers